Koronkowe miasto


Bobowa należy do najstarszych osad położonych w dolinie rzeki Białej, pomiędzy Tarnowem a Nowym Sączem, w odległości 25 km na północny zachód od Gorlic.
 
Miasto to rozsławiło się bogatym folklorem i pięknym rękodziełem ludowym - koronką klockową.
Od niepamiętnych czasów kobiety z Bobowej trudnią się jej wyrabianiem. Powstają one przez wiązanie wielu nici lnianych nawiniętych na szpulkowo zakończone, toczone na okrągło klocki drewniane.
Poszczególne nici kolejno zaczepia się o szpilki wpięte w poduszkę z umieszczonym na niej wzorem. Następnie przeplata się, raz gęściej, raz rzadziej w zależności od rodzaju koronki.
Zasada ich wyrabiania przyszła do Polski z Genui, Mediolanu i Brugii.
 

Historia bobowskich koronek klockowych sięga początków XVI wieku. To właśnie w oparciu o te tradycje miasteczko zdobyło się na zorganizowanie w 1899 roku Krajowej Szkoły Koronkarskiej, której uczennice zdobyły w 1902 roku brązowy medal na wystawie w Saint Luiz, a w roku 1905 złoty medal w San Francisco.

W ten sposób chałupnictwo nabrało cech kształcenia i wytwarzania zawodowego.
 
Od roku 1949 - rozwojem koronki klockowej, jej wytwarzaniem i sprzedażą zajmowała się Spółdzielnia Pracy RLiA „Koronka-Bobowa”, obecnie z siedzibą w Jankowej.
 
W roku 1995 w Bobowej powstało Stowarzyszenie Twórczości Regionalnej, które jako główny cel w statucie przyjęło ochronę przed zaginięciem unikalnej koronki klockowej i zapewnienie kontaktu z twórcami na terenie gminy Bobowa i szeroko poza nią.
 
Środowisko bobowskich koronczarek utrzymuje kontakty zagraniczne z wieloma ośrodkami wytwarzania koronki klockowej na świecie. Wynikiem tych kontaktów są wystawy bobowskich koronek m. in. w Portugalii, Hiszpanii, Francji, Anglii, Belgii, Niemczech, Republice Czeskiej, Słowacji i Finlandii.
 
Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa - instytucja samorządowa - od wielu lat organizuje dla dzieci i młodzieży kursy nauki koronek klockowych, gromadzi materiały historyczne dotyczące tego rękodzieła, służy informacją dla turystów oraz prowadzi Galerię Koronki Klockowej. Galeria czynna jest od poniedziałku do piątku w godz. 8.00 – 16.00, a w soboty i niedziele dla zorganizowanych grup po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym.
 
 

Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej w Bobowej

5-9 października 2011r.

 

 

 

 

 
Cieszące się kiedyś ogromną popularnością koronkarstwo klockowe, jest dzisiaj w Polsce rzemiosłem zanikającym. Jedynym dziś ośrodkiem propagującym tradycje z nim związane jest Bobowa, w której od roku 2000 organizowany jest Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej. W ramach trwającej kilka dni imprezy koronczarki z różnych części Europy prezentują w Bobowej swoje wyroby, które można potem kupić na towarzyszącym wystawie kiermaszu.

Festiwal to nie tylko okazja do międzynarodowych spotkań koronczarek, ale także możliwość obejrzenia pokonkursowej wystawy nagrodzonych prac w Ogólnopolskim Konkursie Koronek Klockowych.
 
Niewątpliwą atrakcją imprezy są pokazy mody inspirowane łączeniem koronki klockowej, haftu i batiku z materiałem. Wiele z prezentowanych modeli można kupić.
 
Imprezą zamykającą Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej są Targi Rękodzieła i Kolekcjonerów. Uczestnikami są rękodzielnicy i kolekcjonerzy głównie z terenu Małopolski, ale z każdym rokiem przybywa wystawców z innych terenów Polski. Targom towarzyszą degustacje potraw regionalnych i występy artystyczne. 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
Dane organizatora:
Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa
ul. Grunwaldzka 18, 38-350 Bobowa
+ 48 18 351 40 13 + 48 18 353 01 96
ck@bobowa.pl, ck@bobowa.eu
www.ck.bobowa.pl, koronki.eu

Zapraszamy wycieczki szkolne z opiekunami.
Zapewniamy osobę, która oprowadzi wycieczkę po terenie Festiwalu.
 
 

Warto zobaczyć:

Dwór zwany do dziś "Zamkiem w Bobowej" wzniesiony w XVII wieku, gruntownie przebudowany w I połowie XIX wieku. Siedziba kolejnych właścicieli Bobowej od 1897r. w posiadaniu rodziny Długoszowskich m.in. Bolesława Wieniawy Długoszowskiego adiutanta Marszałka Piłsudzkiego.

Kościół parafialny p.w. Wszystkich Św. pochodzi z II połowy XIVw., od 1529 kolegiata, a w latach 1561-1593 zamieniony na zbór kalwiński. Pomimo licznych remontów i pożaru w 1889r. kościół zachował swój pierwotny gotycki charakter. Ołtarz główny pochodzi z początku XXw. i utrzymany jest w stylu neogotyckim. Najcenniejszym malowidłem jest obraz Jacka Malczewskiego przedstawiający scenę Ukrzyżowania. Na uwagę zasługuje także barokowa kaplica Matki Boskiej Bolesnej (jedyna ocalała z pożaru w 1889 roku) z obrazem autorstwa Feliksa Hanasza z 1851 roku i barokową chrzcielnicą z rokokową pokrywą.
 
Kościół filialny p.w.Św. Zofii jednonawowy, datowany na II połowę XV wieku z obrazem Św. Zofii w otoczeniu trzech córek w ołtarzu głównym, namalowany na desce temperą. Kościół ten to doskonały przykład gotyckiej architektury sakralnej. Zbudowany z łupanych kamieni, posiada kryty gontem dach i wieżyczkę na sygnaturkę a zdobiący wejście od strony zachodniej gotycki portal "schodkowy". Na murze w prezbiterium znajduje się namalowany farbą hieragram gotycki: napis Jezus Chrystus - wykonany średniowieczną minuskułą. Przez arian świątynia zamieniona na stajnię, a przez zaborców dla celów świeckich. Użytkowana w obrzędach liturgicznych nieregularnie, ale zawsze 15 maja w dzień odpustu Św. Zofii. Obok kościoła znajduje się stara dzwonnica datowana na okres gotyku, w XIX wieku nadbudowana.
 
Synagoga pochodzi z połowy XVIII wieku, gdy w Bobowej utworzono gminę żydowską. Obecny wygląd to wynik odbudowy po pożarze miasta w 1889 roku, i renowacji przeprowadzonej po II wojnie światowej. Budynek składa się ze zbudowanej na planie kwadratu sali modlitw i prostokątnej przybudówki z otwartą galeryjką na słupach. W lipcu 2003 roku zakończono remont kapitalny, którego fundatorem był Asher J. Scharf z Nowego Jorku. Obecnie synagoga jest zarządzana przez Gminę Żydowską w Krakowie.
 
Cmentarz (kirkut) żydowski znajduje się na wzgórzu przy drodze do Grybowa. Zachowało się tam około 200 płyt nagrobnych (macew) oraz kaplica (ohel),gdzie przechowywano sławnego cadyka Chasisa Halborstena - twórcę nowego kierunku w chasydyzmie i talmudyzmie. To miejsce szczególne dla Chasydów, z uwagi na to że, przed wojną istniał tu słynny w skali europejskiej ośrodek chasydzki.
 
Dwór w Jeżowie z I połowy XVI wieku. Za twórcę uważa się kasztelana krakowskiego Jeżowskiego herbu Strzemię. To jeden z nielicznych przykładów architektury renesansowej o wyraźnych cechach obronnych (w południowo - wschodnim narożniku znajduje się okrągła baszta obronna). Jest to budynek piętrowy, zbudowany na planie prostokąta . Wewnątrz na uwagę zasługują: kamienny kominek z jońskimi pilastrami oraz fragmenty oryginalnych fresków renesansowych z przełomu XVI i XVII wieku.(unikat w skali europejskiej).Obecnie w dworze mieści się Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych z siedzibą w Tarnowie. 
 

 fot: Bobowa